نامه یک پسر سیاهپوست به همکلاسی سفید پوستش :

وقتی به دنیا آمدم سیاه بودم وقتی بزرگترشدم بازهم سیاه بودم وقتی جلوی آفتاب میروم بازهم سیاهم وقتی  میترسم هم سیاهم وقتی سردمه یا مریضم بازهم سیاهم حتی وقتی هم که بمیرم بازهم سیاه خواهم بود ..

و توای دوست سفید من !

وقتی به دنیا آمدی صورتی بودی وقتی بزرگ شدی سفید شدی وقتی جلوآفتاب میری قرمز میشی وقتی میترسی زرد میشی وقتی مریضی سبزمیشی وقتی هم که بمیری خاکستری میشی !

و آنوقت تو به من میگویی رنگین پوست ...!

لوئيز رفدفن ، زني بود با لباسهاي كهنه و مندرس ، و نگاهي مغموم . وارد خواربار فروشي محله شد و با فروتني از صاحب مغازه خواست كمي خواروبار به او بدهد. به نرمي گفت شوهرش بيمار است و نميتواند كار كند و شش بچهشان بي غذا ماندهاند.
جان لانگ هاوس، صاحب مغازه، با بياعتنايي محلش نگذاشت و با حالت بدي خواست او را بيرون كند.
زن نيازمند در حالي كه اصرار ميكرد گفت: «آقا شما را به خدا به محض اينكه بتوانم پولتان را ميآورم .»
جان گفت نسيه نميدهد. مشتري ديگري كه كنار پيشخوان ايستاده بود و گفت و گوي آن دو را ميشنيد به مغازه دار گفت : «ببين اين خانم چه ميخواهد خريد اين خانم با من .»
خواربار فروش گفت: لازم نيست خودم ميدهم ليست خريدت كو ؟
لوئيز گفت : اينجاست.
- « ليستات را بگذار روي ترازو به اندازه ي وزنش هر چه خواستي ببر . » !!
لوئيز با خجالت يك لحظه مكث كرد، از كيفش تكه كاغذي درآورد و چيزي رويش نوشت و آن را روي كفه ترازو گذاشت. همه با تعجب ديدند كفه ي ترازو پايين رفت.
خواربارفروش باورش نميشد.
مشتري از سر رضايت خنديد.
مغازهدار با ناباوري شروع به گذاشتن جنس در كفه ي ديگر ترازو كرد كفه ي ترازو برابر نشد، آن قدر چيز گذاشت تا كفهها برابر شدند.
در اين وقت ، خواربار فروش با تعجب و دلخوري تكه كاغذ را برداشت ببيند روي آن چه نوشته است.
كاغذ ليست خريد نبود ، دعاي زن بود كه نوشته بود :
« اي خداي عزيزم تو از نياز من با خبري، خودت آن را برآورده كن »

باران بدجوری به صورتش می خورد.سرش را بالا گرفت و مأیوسانه نگاهی به صف طویل اتوبوس انداخت.صدایی گفت:ببخشید آقا!ساعت چنده؟
مرد برگشت و نگاهی به صورت درهم رفته پیرمرد انداخت و بی حوصله گفت:پنج.
با توقف اتوبوس جنب و جوشی در صف افتاد.جمعیتی که توی اتوبوس بودند کمی جابجا شدند:بیا تو آقا...یه نفر جا داره!
مرد برگشت و نگاهی به پیرمرد انداخت و یک قدم عقب کشید:شما بفرمایید پدر جان!
پیرمرد سوار شد.صورت خندان پیرمرد از پشت شیشه اتوبوس به مرد آرامش می داد.
باز هم باران می بارید اما این بار مرد نفر اول صف بود...

یک نفر خیلی دچار افسردگی بود ، خیلی . رفت پیش یه دکتر فوق تخصص. دکتر پس از آزمایش

های فروان به او گفت که باید شاد باشد و بخندد.

ولی او نمی توانست بخندد.دکتر از او خواست که حتی این کار را تصنعی هم شده انجام دهد.

ولی او نمی توانست . دکتر از دوستانش کمک خواست. دوستانش آدرس سیرکی را دادند که

دلقک فوق العاده ای داشت. همه را تا حد مرگ می خنداند. دکتر آدرس آن سیرک و آن دلقک را به

بیمار داد تا چند روزی به آنجا برود.

بیمار غمگینانه گفت که آن دلقک خودش است و آن سیرک محل کارش.

پسر سر کلاس همش داشت با موبایل آخرین مدلش  بازی می کرد .
وقتی که کلاس تموم شد صبرکرد که بیشتر بچه ها به دم در دانشکده برسن !
اون وقت با تمام سرعت خودش رو به دم در رسوند و صدای دزد گیر بنز آخرین سیستمش توجه
بچه ها رو جلب کرد . آخه دیروز خریده بود ، باید همه می فهمیدن !
با احساس غروری سوار ماشین شد و استارت زد و صدای ضبط رو تا آخر بالا برد
سر راه یه دکه روزنامه فروشی دید که چند نفر آدم جلوش ایستاده بودن
هوس کرد بنزش رو به رخ اون ها هم بکشه !
رفت و یه روزنامه برداشت ، یه ۵۰۰ تومانی داد به روزنامه فروشه و گفت باقیش ماله خودت !
صفحه اول روزنامه یه عکس انداخته بود !
با خوشحالی داد زد : عکس پاپام رو تو روزنامه انداختن ، ایول ل ل  پاپا !
پائین عکس پدرش نوشته شده بود :
دستگیری کلاه بردار حرفه ای ،  کلیه کسانی که از نامبرده شکایتی دارند ……..

کودکي با پاهاي برهنه بر روي برفها ايستاده بود

و به ويترين فروشگاهي نگاه مي کرد

چند قورباغه از جنگلی عبور می کردند که ناگهان دو تا از آنها به داخل گودال عمیقی افتادند.
بقیه قورباغه ها در کنار گودال جمع شدند و و قتی دیدند که گودال چقدر عمیق است به دو قورباغه دیگر گفتند: دیگه چاره ایی نیست .شما به زودی خواهید مرد .
دو قورباغه حرفهای آنها را نشنیده گرفتند و با تمام توانشون کوشیدند تا از گودال خارج شوند.
اما قورباغه های دیگر دائما به آنها می گفتند که دست از تلاش بردارید چون نمی تونید از گودال خارج شید ?
به زودی خواهید مرد . بالاخره یکی از قورباغه ها تسلیم گفته های دیگر قورباغه ها شد و دست از تلاش برداشت .او بی درنگ به ته گودال پرتاب شد و مرد.
اما قورباغه دیگه با حداکثر توانش برای بیرون آمدن از گودال تلاش می کرد .
بقیه قورباغه ها فریاد می زدند که دست از تلاش بردار ?
اما او با توان بیشتری برای بیرون آمدن از گودال تلاش می کرد و بالاخره از گودال خارج شد.
وقتی از گودال بیرون آمد بقیه قورباغه ها از او پرسیدند : مگر تو حرفهای ما را نشنیدی ؟
معلوم شد که قورباغه ناشنوا است و در واقع او در تمام راه فکر می کرده که دیگران او را تشویق می کنند .


(من فکر می کنم میشه اینطوری برداشت کرد که نتیجه ی این داستان اینه که برای پیشرفت کسی جلوی تو رو نگیره و به حرفهای بقیه گوش نکرد،اگر خواستن جلوت رو بگیرن...به هدفت فکر کن - باید ناشنوا بود)